SlideShow

  • alt
0

Ο άτακτος σκύλος


Γεια σας. Κάτι τρομερό μου συνέβη πριν δύο μέρες... Κάτι που δε μπορώ να εξηγήσω με τη λογική. Μήπως έχετε ζήσει κι εσείς κάποια παρόμοια εμπειρία;

Πριν από δύο μέρες ξύπνησα στη μέση της νύχτας. Πρέπει να ήταν περίπου 02:00 μετά τα μεσάνυχτα.  

Ο σκύλος μου πήδηξε πάνω στο κρεβάτι μου και άρχισε να με γλύφει και να κλαψουρίζει. Δε το συνηθίζει αυτό.





"Τι θέλει το αγόρι μου;" το ρώτησα, καθώς συνέχισε να κλαψουρίζει στο κρεβάτι.

Γύρισα πλευρό και άναψα το φως στο κομοδίνο. Όμως ο σκύλος μου δεν ήταν εκεί...

Σηκώθηκα και τον βρήκα να κοιμάται ήσυχος στο κρεβάτι του στο χολ.

Our Horror Stories: Ευχαριστούμε τη φίλη μας Ελευθερία για την ιστορία που μας έστειλε.

Προτείνουμε να δείτε:



Διαβάστε επίσης:


Απρόσμενος Καλεσμένος


Το Our Horror Stories φιλοξενεί τις δικές σας παράξενες, περίεργες, ανεξήγητες, τρομακτικές ιστορίες! Στείλε τώρα τη δική σου εμπειρία ή αυτή που άκουσες στο 
ourhorrorstory@gmail.com για να την δημοσιεύσουμε.


1

Με όλη μου τη δύναμη...


Πρώτα θα ήθελα να σας συγχαρώ για τη σελίδα σας! Είναι πολύ ωραία! Μου αρέσει ότι οι ιστορίες σας είναι πρωτότυπες, δεν υπάρχουν πουθενά αλλού (και πιστέψτε με διαβάζω αρκετές σελίδες σαν τη δική σας στο ίντερνετ - αλλά όλες τις ίδιες ιστορίες έχουν)

Λοιπόν διάλεξα εσάς για να σας πω τι έπαθα το καλοκαίρι.

Γυρνούσα αργά το βράδυ με τα πόδια στο σπίτι. Είχα βγει σε ένα μπαρ στου Παπάγου. Μένω πολύ κοντά από εκεί. Περίπου στα δέκα λεπτά με τα πόδια.

Σας έχει τύχει να περπατάτε και να νιώθεται ότι κάποιος σας παρακολουθεί; Σας έχει τύχει να αισθάνεστε μια παρουσία κοντά σας; Λοιπόν εμένα μου έτυχε αυτό ακριβώς καθώς περπατούσα για το σπίτι.

Ο δρόμος ήταν έρημος. Δε κυκλοφορούσε ψυχή. Κι όμως αισθανόμουν κάποιον ακριβώς από πίσω μου. Όσες φορές κι αν κοίταξα πίσω δεν είδα κανέναν.

Μετά από λίγο όμως... Μετά από λίγο άρχισα να ακούω βήματα από πίσω μου. Γύρισα και είδα ένα τύπο με μάσκα στο κεφάλι να με ακολουθεί!

Ο τύπος αυτός ήταν ψηλός, γεροδεμένος, ντυμένος στα μαύρα και φορούσε μια λευκή μάσκα...

Άνοιξα λίγο το βήμα μου και είδα ότι το ίδιο έκανε κι αυτός.

Τότε άρχισα να τρέχω με όλη μου τη δύναμη.  Το ίδιο έκανε κι αυτός... Βεβαιώθηκα τότε ότι ήθελε να μου κάνει κακό. Έτρεχα όσο πιο γρήγορα μπορούσα για να προλάβω να φτάσω στο σπίτι πριν προλάβει να με φτάσει.

Κέρδιζε όμως έδαφος. Ήταν πιο γρήγορος από εμένα.




Καθώς περνούσα ένα δρόμο ένα αυτοκίνητο που πέρασε του έκοψε τη φόρα ευτυχώς και έτσι κέρδισα και πάλι μερικά μέτρα.

Έτρεχα ασταμάτητα κοιτάζοντας συνεχώς πίσω για να δω που βρισκόταν ο μασκοφορεμένος άντρας. Με το που πέρασε το αμάξι, αυτός άρχισε να τρέχει πάλι από πίσω μου.

Έφτασα στη πολυκατοικία μου. Έβγαλα τα κλειδιά από τη τσέπη και πήγα να ανοίξω τη πόρτα. Τα κλειδιά μου έπεσαν στο πάτωμα πριν προλάβω να ανοίξω. Έσκυψα να τα πάρω κοιτάζοντας πίσω να δω που είναι ο μασκοφορεμένος άντρας. Με είχε σχεδόν φτάσει...

Προσπαθώντας να βάλω το κλειδί στην κλειδαριά της πόρτας άκουγα τις φωνές από τους γονείς μου. Ήταν στο μπαλκόνι. Πως δε σκέφτηκα να φωνάξω βοήθεια; Θα προλάβω να ανοίξω; Θα με πιάσει; Όλες αυτές οι σκέψεις περνούσαν από το μυαλό μου...

Ο μασκοφορεμένος άντρας ήταν πια σε απόσταση αναπνοής. Άνοιξα τη πόρτα, μπήκα μέσα και πήγα να την κλείσω. Ο μασκοφορεμένος άντρας πρόλαβε και έπιασε τη πόρτα πριν προλάβω να την κλείσω.





Άρχισε να τη σκουντάει για να την ανοίξει. Εγώ άρχισα να φωνάζω βοήθεια και να προσπαθώ με όλη μου τη δύναμη να κλείσω τη πόρτα. Μα δε με άκουγε κανένας;

Τελικά κατάφερα να τη κλείσω. Ή έτσι νόμιζα τουλάχιστον. Το χέρι του μασκοφορεμένου άντρα πιάστηκε στη πόρτα. Εγώ συνέχισα να την πιέζω για να κλείσει. Ο άντρας δεν έβγαλε καμία κραυγή πόνου. Του χτύπησα το χέρι με τη πόρτα δύο τρεις φορές μέχρι που το τράβηξε και κατάφερα να την κλείσω.

Έτρεξα πάνω στο διαμέρισμα χωρίς να κοιτάξω πίσω μου. Μπήκα μέσα έντρομος και βγήκα στο μπαλκόνι για να πω στους γονείς μου τι έγινε.

Με το που έφτασα στο μπαλκόνι ρώτησε η μάνα μου: "Γιατί ήρθες έτσι τρέχοντας; ΄Σε βλέπαμε από εδώ πάνω. Έγινε κάτι;".

"Μα δεν είδες τον άντρα με τη μάσκα που με κυνηγούσε;"  της απάντησα.

Και τώρα η ιστορία γίνεται ακόμη πιο περίεργη. Ούτε ο πατέρας μου ούτε η μητέρα μου είδαν κάποιον άντρα να τρέχει από πίσω μου. Μου είπαν ότι έτρεχα μόνος μου μέσα στο δρόμο. Είχα πιει μόνο μία μπύρα, δε καπνίζω, δε κάνω ναρκωτικά...

Τα συμπεράσματα δικά σας.





Our Horror Stories: Ευχαριστούμε το φίλο μας Βαγγέλη για την ιστορία που μας έστειλε.

Διαβάστε επίσης:








Το Our Horror Stories φιλοξενεί τις δικές σας παράξενες, περίεργες, ανεξήγητες, τρομακτικές ιστορίες! Στείλε τώρα τη δική σου εμπειρία ή αυτή που άκουσες στο 
ourhorrorstory@gmail.com 
για να την δημοσιεύσουμε.
0

Ξέρεις με ποιον τα έβαλες;


Πριν δύο χρόνια έπιασα δουλειά σε ένα καφέ μπαρ. Δε θα σας πω για λόγους ασφαλείας τη περιοχή, ούτε το όνομα του καφέ. Ούτε θέλω να αναφερθεί το όνομά μου. Θα καταλάβετε στη συνέχεια το γιατί.

Το αφεντικό μου ήταν ένας 40χρονος, μελαχρινός, αδύνατος και μετρίου αναστήματος άντρας.

Ένα βράδυ, ενώ κλείναμε το μαγαζί, μπήκαν μέσα δύο τύποι. Περίεργοι μου φάνηκαν και είχα δίκιο. Το αφεντικό μου, μας είπε να περάσουμε πίσω στη κουζίνα. Έμεινε αυτός μόνος μαζί τους.

Ακούγαμε φωνές. Τσακωνόταν. Πλησίασα προς τη πόρτα για να ακούω καλύτερα.

Το αφεντικό μου τους έλεγε ότι δε πρόκειται να τους δώσει τίποτα και να πουν το αφεντικό τους ότι αυτός κάνει κουμάντο στο μαγαζί του.



Οι άλλοι δύο του έλεγαν ότι αν δεν τους δώσει τα χρήματα θα του διαλύσουν το μαγαζί και θα κάνουν κακό και τον ίδιο.

Τότε άκουσα το αφεντικό να τους λέει, ήρεμα αυτή τη φορά: "Όχι μόνο δε θα πάρεις χρήματα αλλά θα δώσεις ένα μήνυμα στο δικό σου".

Εγώ πλησίασα κι άλλο στην πόρτα και κοίταξα κρυφά να δω τι συμβαίνει. Ακόμη δε μπορώ να καταλάβω ακριβώς τι έγινε:

Το αφεντικό μου καθόταν ήρεμο απέναντί τους. Ο ένας από αυτούς, που φορούσε ένα στρατιωτικό τζάκετ, άρχισε να φωνάζει: "άφησέ το κάτω, θα το μετανιώσεις αυτό", έβγαλε ένα όπλο και σημάδεψε το αφεντικό μου.

Το αφεντικό μου καθόταν ακίνητο, ήρεμο και πραγματικά δε κρατούσε τίποτα.

Ο άντρας με το στρατιωτικό τζάκετ συνέχισε να φωνάζει στο αφεντικό μου : "Πέτα κάτω το όπλο σου, πέτα το θα σε καθαρίσω". Έβγαλε τότε μια κραυγή και άρχισε να πατάει τη σκανδάλη του όπλου του σημαδεύοντας το αφεντικό μου. Όμως το όπλο του έπαθε εμπλοκή, δεν πυροβολούσε όσο κι αν πατούσε τη σκανδάλη. 

Το αφεντικό μου τον πλησίασε και του είπε: "Στείλε αυτό το μήνυμα στο αφεντικό σου. Πες του ότι κουμάντο εδώ κάνω εγώ κι αν έχει πρόβλημα να έρθει να με βρει ο ίδιος".

Ο  άντρας με το στρατιωτικό τζάκετ έφυγε φοβισμένος τρέχοντας ενώ ο δεύτερος άντρας καθόταν ακίνητος. Δεν αντιδρούσε καθόλου σε όλη τη φάση, σα να μην βρισκόταν πραγματικά εκεί.

Τον πλησίασε το αφεντικό μου, τον έπιασε από το χέρι και τον οδήγησε έξω από το μαγαζί. Δε ξέρω που τον πήγε. Εκείνος δε μιλούσε, δεν αντιστεκόταν.

Την επόμενη μέρα το βράδυ, είχα μείνει μόνο εγώ και το αφεντικό μου για το κλείσιμο του μαγαζιού. Πριν φύγουμε, μπήκανε μέσα 5 άντρες, ένας από τους οποίους αυτός με το στρατιωτικό τζάκετ.


Ο πιο μεγάλος σε ηλικία, πάνω από 50, πρέπει να ήταν το αφεντικό τους. Όλοι είχαν όπλα πάνω τους.

Το αφεντικό τους πλησίασε το δικό μου αφεντικό. 

"Εσύ είσαι που νομίζεις ότι κάνεις κουμάντο εδώ; Εσύ είσαι που έφαγες ένα δικό μου;" ρώτησε το αφεντικό μου.

"Δε νομίζω, είμαι σίγουρος. Πάρε τα τσιράκια και φύγε πριν είναι αργά για όλους σας" τους απάντησε το αφεντικό μου.

Οι 5 άντρες σήκωσαν τα όπλα και σημάδεψαν το αφεντικό μου.

"Κάπου εδώ τελειώνει η γνωριμία μας" είπε ο 50χρονος.

"Αυτό βλέπω κι εγώ" απάντησε το αφεντικό μου, που καθόταν ατάραχο.

Τότε ξαφνικά, από το πουθενά, οι 4 μπράβοι έπεσαν στο πάτωμα. Φαινόταν να πονάνε πολύ!

Ο 50χρονος τους κοίταξε έκπληκτος. Τους ρωτούσε τι έπαθαν.

Οι 4 άντρες χτυπιόταν στο πάτωμα και έπιαναν με τα χέρια τους το κεφάλι τους φωνάζοντας. Άρχισαν να βγάζουν αίμα από τα μάτια, τη μύτη και τα αυτιά.

Ο 50χρονος άρχισε να πυροβολεί το αφεντικό μου  αλλά και πάλι το όπλο του έπαθε εμπλοκή.

Το αφεντικό μου τον πλησίασε, τον έπιασε από το γιακά και τον σήκωσε στον αέρα!

"Ξέρεις με ποιον τα έχεις βάλει;" ρώτησε το αφεντικό μου τον 50χρονο.

Ο 50χρονος άρχισε να φωνάζει με τρόμο! Το πρόσωπό του έδειχνε απόλυτα τρομοκρατημένο.  Του έπεσε το όπλο από το χέρι και φώναζε "λυπάμαι".

Το αφεντικό μου τον πέταξε στο πάτωμα και του είπε να μη τολμήσει να περάσει ούτε καν κοντά από το μαγαζί.

Ο 50χρονος έφυγε τρέχοντας, έφυγε κλαίγοντας.

Σηκώθηκαν και οι άλλοι 4 και έφυγαν τρέχοντας και αυτοί.

Δεν μας ξαναενόχλησαν. Το αφεντικό μου ποτέ δε μου είπε τι πραγματικά συνέβη. Και η αλήθεια είναι ότι δε μπορώ να καταλάβω τι έγινε.

Ποιον "έφαγε" το αφεντικό μου από τη συμμορία τους; Τι έπαθαν οι 4 άντρες και έπεσαν στο πάτωμα αιμόφυρτοι; Τι είδε ο 50χρονος και τρομοκρατήθηκε τόσο πολύ; Γιατί ενώ πατούσαν τη σκανδάλη, το όπλο δε λειτούργησε ποτέ;

Our Horror Stories: Ευχαριστούμε το φίλο μας για την ιστορία που μας έστειλε.

Διαβάστε επίσης:

Βοήθεια.... ο Διάβολος;



Στο σκοτάδι


Το Our Horror Stories φιλοξενεί τις δικές σας παράξενες, περίεργες, ανεξήγητες, τρομακτικές ιστορίες! Στείλε τώρα τη δική σου εμπειρία ή αυτή που άκουσες στο 
ourhorrorstory@gmail.com 

για να την δημοσιεύσουμε.


0

Η ανάσα



Χτες το βράδυ έγινε κάτι πολύ περίεργο. Είμαι σίγουρος ότι δε το είδα στον ύπνο μου. Είμαι σίγουρος ότι κάτι περίεργο συμβαίνει στο σπίτι μου γενικά.

Χτες το βράδυ έπεσα για ύπνο νωρίς. Ήμουν πολύ κουρασμένος. Φοβόμουν ότι δε θα ακούσω το ξυπνητήρι το πρωί.

Ξύπνησα όμως μέσα στη νύχτα. Έκανε υπερβολικό κρύο και μάλλον γι΄αυτό ξύπνησα. Έψαξα με τα χέρια να βρω τη κουβέρτα και να ξανασκεπαστώ.

Τότε όμως ένιωσα κάποιον να ανασαίνει πίσω από τον λαιμό μου, ενώ εγώ ήμουν ξαπλωμένος προς την πλευρά του τοίχου.


Μένω μόνος στο σπίτι. 

Δε τόλμησα να κουνηθώ. Δε τόλμησα να γυρίσω να κοιτάξω ποιος ή τι ήταν από πίσω μου.

Δε μπόρεσα να κοιμηθώ. Όταν άρχισε να ξημερώνει σταμάτησα να νιώθω την αναπνοή από πίσω μου.

Πως θα μπορέσω να κοιμηθώ σήμερα; Τι μπορώ να κάνω; Τι πρέπει; Κινδυνεύω;

Our Horror Stories: Ευχαριστούμε το φίλο μας Βαγγέλη για την ιστορία που μας έστειλε.

Δείτε Επίσης:



Διαβάστε επίσης:







Το Our Horror Stories φιλοξενεί τις δικές σας παράξενες, περίεργες, ανεξήγητες, τρομακτικές ιστορίες! Στείλε τώρα τη δική σου εμπειρία ή αυτή που άκουσες στο 
ourhorrorstory@gmail.com 
για να την δημοσιεύσουμε.





0

Το χερούλι της πόρτας


Θέλω να σας πω για κάτι πολύ περίεργο που έγινε στο σπίτι μου πριν λίγο καιρό. Να τονίσω ότι στο σπίτι αυτό μεγάλωσα και όλα αυτά τα χρόνια δεν είχε γίνει κάτι περίεργο.

Ήμουν που λέτε μόνος στο σπίτι. Οι γονείς μου είχαν πάει σε ένα φιλικό ζευγάρι και η αδερφή μου είχε βγει έξω με τη παρέα της.

Κατά τις 12 παρά εγώ έπεσα για ξάπλωσα. Πριν κοιμηθώ έπιασα το κινητό μου για να παίξω candy crash. Να τονίσω ότι είχα κλείσει την πόρτα του υπνοδωματίου μου.

Ξαφνικά, το χερούλι της πόρτας άρχισε να κουνιέται. Άρχισε να ανεβοκατεβαίνει. Σιγά σιγά στην αρχή. 


"Αναστασία;" φώναξα νομίζοντας ότι γύρισε η αδερφή μου από έξω. Δε πήρα καμία απάντηση. Το χερούλι συνέχισε να ανεβοκατεβαίνει σιγά σιγά. Η πόρτα παρέμενε κλειστή. 

Σηκώθηκα σιγά σιγά από το κρεβάτι και άρχισα να πλησιάζω την πόρτα. Το μόνο που ακούγονταν ήταν η μουσική από το candy crash και το πόμολο της πόρτας που ανεβοκατέβαινε.

"Αναστασία δεν είναι αστείο αυτό" είπα καθώς έφτασα στη πόρτα, αλλά και πάλι δεν πήρα καμία απάντηση.

Το χερούλι συνέχισε να ανεβοκατεβαίνει. Το έπιασα γρήγορα και άνοιξα απότομα τη πόρτα. Είχα σκεφτεί ότι αν η αδερφή μου, μου έκανε πλάκα δε θα προλάβαινε να κρυφτεί.

Άνοιξα την πόρτα αλλά από πίσω δεν ήταν κανείς. Φοβήθηκα. Τι συνέβαινε πραγματικά;

Την έκλεισα και επέστρεψα στο κρεβάτι. Πριν προλάβω να ξαπλώσω το χερούλι της πόρτας άρχισε να ανεβοκατεβαίνει πολύ γρήγορα αυτή τη φορά.

Πάγωσα από το φόβο μου.

Η πόρτα άρχισε να ανοιγοκλείνει και να χτυπάει με δύναμη. Από πίσω της δεν υπήρχε κανείς.

Έτρεξα στην πόρτα και την έκλεισα. Την πίεζα με δύναμη ώστε να μη μπορέσει να ανοίξει και πάλι. Το χερούλι ανεβοκατέβαινε σα τρελό! Είχα πανικοβληθεί.

Άρχισα να φωνάζω από το φόβο μου. Άκουσα χτύπους πίσω από την πόρτα και στη συνέχεια ένιωσα ένα δυνατό χτύπημα στη πόρτα. Στη συνέχεια άλλο. Δε μπόρεσα να την κρατήσω άλλο κλειστή. Η πόρτα άνοιξε από το δεύτερο χτύπημα.

Μπήκε μέσα η αδερφή μου. "Τι έγινε" ρώτησε, "Άκουσα τις φωνές σου, είσαι καλά;"

Τις εξήγησα τι έγινε και μου είπε ότι μάλλον είδα εφιάλτη. Το ξέρω όμως καλά, όπως και εσείς, ότι δεν ήταν εφιάλτης. Τι θα μπορούσε όμως να ήταν;


Our Horror Stories: Ευχαριστούμε τον φίλο μας Λευτέρη για την ιστορία που μας έστειλε.

Διαβάστε επίσης:



Το Our Horror Stories φιλοξενεί τις δικές σας παράξενες, περίεργες, ανεξήγητες, τρομακτικές ιστορίες! Στείλε τώρα τη δική σου εμπειρία ή αυτή που άκουσες στο 
ourhorrorstory@gmail.com 
για να την δημοσιεύσουμε.

0

Που είναι ο αδερφός μου;


Θυμάμαι όταν ήμουν μικρός μου άρεσε πολύ να παίζω με τα αυτοκινητάκια. Μου άρεσε να τα σκορπάω στο πάτωμα και να τα σκουντάω μέχρι να χτυπήσει το ένα το άλλο.

Μια μέρα έπαιζα με τις ώρες στο δωμάτιό μου. Όλα τα αυτοκινητάκια ήταν σκόρπια στο πάτωμα. Από ένα σημείο και μετά μάλλον βαρέθηκα κι έτσι σηκώθηκα και πήγα να ρωτήσω την μητέρα μου αν μπορώ να πάρω τα αμαξάκια και να βγω έξω να παίξω.

Η μητέρα μου συμφώνησε με την προϋπόθεση να μη μείνω πολύ έξω. Εγώ επέστρεψα στο δωμάτιό μου να μαζέψω τα αμαξάκια μου σε ένα κουβαδάκι και να βγω έξω να παίξω. 


Όταν έφτασα στο υπνοδωμάτιο βρήκα τον μικρότερο αδερφό μου εκεί, να παίζει απορροφημένος με τα αμαξάκια. 

Επέστρεψα στη μητέρα μου για να της πω ότι δε θα βγω έξω τώρα γιατί ο αδερφός παίζει με τα αμαξάκια στο δωμάτιό μου.

Η μητέρα μου κοίταξε εμένα και μετά κοίταξε έξω και μου είπε: "Μα ο αδερφός σου παίζει έξω εδώ και ώρα".

Με έπιασε από το χέρι και πήγαμε στο δωμάτιό μου. Δεν ήταν κανείς μέσα. Τα αμαξάκια μου όμως ήταν μαζεμένα μέσα στο κουβαδάκι.

Our Horror Stories: Ευχαριστούμε το φίλο μας Θανάση για την ιστορία που μας έστειλε.

Διαβάστε επίσης:

Μια διαφορετική επικοινωνία

Η ανάσταση





Το Our Horror Stories φιλοξενεί τις δικές σας παράξενες, περίεργες, ανεξήγητες, τρομακτικές ιστορίες! Στείλε τώρα τη δική σου εμπειρία ή αυτή που άκουσες στο 
ourhorrorstory@gmail.com 
για να την δημοσιεύσουμε.

0

Το μωρό


Νομίζω ότι έχω ακούσει παρόμοια ιστορία με τη δική μου που θα σας διηγηθώ. Αυτός είναι και ο λόγος που σας την έστειλα. Μήπως ξέρει κάποιος από εσάς τι συμβαίνει. Υπάρχει κάποιος κίνδυνος ή είναι όλα στη φαντασία μου;

Πριν γεννήσει η γυναίκα μου είχαμε ετοιμάσει το υπνοδωμάτιο για το μικρό μας πρωτότοκο. Πήραμε το κρεβατάκι του, τη κούνια του, σύστημα παρακολούθησης με κάμερα και ηχείο, πάνες, τα πάντα!


Όταν βγήκε η γυναίκα μου από το μαιευτήριο και πήγαμε στο σπίτι ήμασταν πολύ ευτυχισμένοι. Ήταν δύσκολο βέβαια να ξυπνάμε συνέχεια από το κλάμα του μικρού, να το ταΐσουμε, να το πλύνουμε κτλ. Αλλά η ευτυχία μας για το μωράκι μας νικούσε την κούραση. Με τη γυναίκα μου χωρίσαμε τη μέρα σε βάρδιες και έτσι σηκωνόταν μια ο ένας μια ο άλλος.

Ένα βράδυ έπεσα πολύ κουρασμένος για ύπνο. Κατάλαβα και τη γυναίκα μου που ξάπλωσε δίπλα μου. Μόλις είχε ταΐσει το μικρό μας. 

Εκεί που κοιμόμουν ξύπνησα από το κλάμα του μωρού. Μέσα στον ύπνο μου έψαξα να βρω την οθόνη παρακολούθησης για να δω τι κάνει ο μικρός. Άκουσα τότε από το ηχείο τη γυναίκα μου να το νανουρίζει με ένα τραγουδάκι και το μικρό μας να γελάει.

Χωρίς να δω με προσοχή την οθόνη, την άφησα στο κομοδίνο και γύρισα πλευρό. Τότε, ενώ άκουγα ακόμη τη φωνή της γυναίκας από το ηχείο, με το χέρι μου ακούμπησα το χέρι της γυναίκας μου. Κοιμόταν δίπλα μου!

Πετάχτηκα απότομα από το κρεβάτι. Η γυναίκα μου ξύπνησε και με ρώτησε τι έγινε. "Το παιδί, κάποιος είναι με το παιδί" της είπα και έτρεξα στο δωμάτιο του μπέμπη. Η γυναίκα μου έτρτεξε από πίσω μου.

Βρήκαμε το μικρό να κοιμάται. Δεν ήταν κανένας στο δωμάτιο. Εξήγησα στη γυναίκα μου τι έγινε. Μου είπε ότι μάλλον το είδα στον ύπνο μου. Ξέρω όμως ότι δεν έγινε κάτι τέτοιο.



Our Horror Story: Ευχαριστούμε τον φίλο μας Γιάννη για την ιστορία που μας έστειλε.

Διαβάστε ακόμη:




Το Our Horror Stories φιλοξενεί τις δικές σας παράξενες, περίεργες, ανεξήγητες, τρομακτικές ιστορίες! Στείλε τώρα τη δική σου εμπειρία ή αυτή που άκουσες στο 
ourhorrorstory@gmail.com 
για να την δημοσιεύσουμε.

0

Πανσέληνος


Γεια σας. Θέλω να σας πω για ένα πείραμα που έκανα, μια δοκιμή πάνω σε ένα χόμπι που έχω.

Από μικρός ασχολούμαι με τη μαγεία. Διάβασα πολλά βιβλία, είδα πολλά βίντεο με το θέμα από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου να μπορεί να διαβάζει. Ο πατέρας μου ήταν ταχυδακτυλουργός αλλά εγώ ήθελα να ανέβω ένα επίπεδο πιο πάνω. Ήθελα να γίνω πραγματικός μάγος.

Τα τελευταία χρόνια πήρα κάποια ψαγμένα βιβλία. Ενθουσιάστηκα με αυτά που περιέγραφαν ότι θα μπορούσα  να κάνω. Όχι δε μιλάω με τη μαύρη μαγεία. Αυτή την αποφεύγω όπως ο διάολος το λιβάνι.  


Μιλάω για την λευκή μαγεία. Για την προστασία που μπορεί να σου προσφέρει. Πριν κανένα χρόνο δοκίμασα να κάνω κάτι που περιέγραφε ένα από τα βιβλία μου. Θα καλούσα ένα καλό πνεύμα, ένα άγγελο. 

Έπρεπε να είχε πανσέληνο.  Στις 12 ακριβώς τα μεσάνυχτα άρχισα να ψέλνω τα λόγια που έπρεπε. Πρώτα άναψα 7 κεριά και τα έβαλα σε σχήμα κύκλου στο πάτωμα. Έπρεπε να ήμουν μόνος.

Κάποιος άλλος θα τρόμαζε με όλα αυτά.Εγώ όμως ήμουν εξοικειωμένος με τέτοιες καταστάσεις. Και πάντα ενθουσιαζόμουν με αυτή την ιδέα.

Ακολούθησα κατά γραμμα όσα έγραφε το βιβλίο. Αλλά στο τέλος δεν έγινε τίποτα. Απέτυχα. Δεν ήρθα σε επαφή με κανένα πνεύμα.  

Απογοητευμένος μάζεψα όλα τα κεριά, έκλεισα το βιβλίο και έπεσα για ύπνο.


Την άλλη μέρα το πρωί, πηγαίνοντας στη δουλειά με το αμάξι είχα ένα άσχημο τροχαίο ατύχημα. Κάποιος με μεγάλη ταχύτητα  πέρασε  με κόκκινο και έπεσε επάνω μου. Το αμάξι έγινε συντρίμμια. Θυμάμαι να μη μπορώ να αναπνεύσω. Θυμάμαι το ταμπλό του αυτοκινήτου να πιέζει το στήθος μου, να μη μπορώ να κουνηθώ, να πονάω. Θυμάμαι ότι άρχισα να χάνω τις αισθήσεις μου, να τα βλέπω όλα θολά.

Μέσα στη θολούρα μου, θυμάμαι να πλησιάζει κάποιος. Δε μπορούσα να διακρίνω τα χαρακτηριστικά του. Θυμάμαι που με έπιασε από τα χέρια και με έβγαλε έξω από το αυτοκίνητο. Με ξάπλωσε στο πεζοδρόμιο και μου έδινε κουράγιο λέγοντας ότι όλα θα πάνε καλά.

Το τελευταίο που θυμάμαι είναι η σειρήνα του ασθενοφόρου ή της αστυνομίας. Δε ξέρω ποιο ακριβώς ήταν γιατί μάλλον λιποθύμησα. 

Στο νοσοκομείο οι γιατροί απορούσαν πως κατάφερα να βγω από το αυτοκίνητο. Είχε γίνει μια μπάλα από κατεστραμμένες λαμαρίνες.


Τους ρώτησα ποιος ήταν ο άντρας που με βοήθησε να βγω από μέσα. Δεν ήξεραν τίποτα γι΄αυτό. Δεν είχαν δει κανένα οι αυτόπτες μάρτυρες. Είχαν δει μόνο εμένα να απομακρύνομαι από το αυτοκίνητο, μόνος μου, και να πέφτω στο πεζοδρόμιο.

Κι όμως είμαι σίγουρος για τον άντρα που είδα να με βγάζει από το αμάξι. Όπως είμαι σίγουρος ότι μου είπε πως όλα θα πάνε καλά. 

Περίεργο πραγματικά όλο αυτό. Όπως και πολλά άλλα που έγινα από τότε. Όμως θα σας τα περιγράψω κάποια άλλη φορά!


Σας ευχαριστώ για το χρόνο σας και για την δημοσίευση της ιστορίας

Φιλικά Γιώργος

Our horror Stories: Ευχαριστούμε τον φίλο μας Γιώργο για την ιστορία που μας έστειλε.

Διαβάστε επίσης:



Σολομωνική


Μάχη εναντίον της μαγείας και των δαιμόνων


Το Our Horror Stories φιλοξενεί τις δικές σας παράξενες, περίεργες, ανεξήγητες, τρομακτικές ιστορίες! Στείλε τώρα τη δική σου εμπειρία ή αυτή που άκουσες στο 
ourhorrorstory@gmail.com 
για να την δημοσιεύσουμε.







1

Ο Απρόσωπος Άντρας με τα μαύρα Μέρος 2ο


Γεια σας και πάλι. Όπως σας προανέφερα στο πρώτο μέρος της ιστορίας μου, ο απρόσωπος άντρας με τα μαύρα που με επισκέφτηκε, νόμιζα πως ήταν παρελθόν και πως είχε τελειώσει ο εφιάλτης μου όμως..... Έκανα λάθος. 

Το επόμενο βράδυ ήμουν και πάλι μόνη  στο σπίτι. Ήμουν τόσο φοβισμένη που δεν υπήρχε περίπτωση να κοιμηθώ στο υπνοδωμάτιο μου. Γι αυτό και πήγα στο δωμάτιο της κόρης μου, η οποία έλειπε για σπουδές. 


Παρόλο που το σπίτι μου βρίσκεται σε κεντρικό δρόμο, υπήρχε μια ανεξήγητη ησυχία που άρχισε να με φοβίζει. Το δωμάτιο της κόρης μου βρίσκεται απέναντι από το δικό μου, το οποίο είχα ακόμα κλειδωμένο. Έκλεισα το φως του μικρού χολ και ξάπλωσα στο κρεβάτι. 

Παντού ησυχία, ένιωθα φόβο και προσπαθούσα να κάνω ευχάριστες σκέψεις για να μου φύγει. Ξαφνικά ακούω βήματα στο χολ, βήματα από μπότες. Περπατούσε κάποιος ατελείωτα λες και ήταν χιλιόμετρα μέχρι το δωμάτιο, ενώ το χολ ήταν, από το δικό μου δωμάτιο μέχρι της κόρης μου μόνο πέντε βήματα το πολύ. 

Και πάλι η καρδιά μου άρχισε να χτυπά δυνατά. Φοβήθηκα πολύ και δεν υπήρχε διέξοδος. Και να μπορούσα να φύγω έπρεπε να περάσω από το χολ. Τα βήματα σταμάτησαν, είχα σκεπαστεί μέχρι το κεφάλι. Σιγά σιγά τράβηξα την κουβέρτα, τόσο όσο να βλέπω με την άκρη του ματιού μου και τότε.... 

Βλέπω μπροστά μου μια πανύψηλη αντρική φιγούρα με μαύρα. Το πρόσωπο του δεν φαινόταν και ήταν εκεί δίπλα μου. Δεν μπορείτε να φανταστείτε την τρομάρα που πήρα. Προσπάθησα και πάλι να πω μια προσευχή, όμως όπως και το προηγούμενο βράδυ δεν θυμόμουν τίποτα,υπήρχε μόνο ένα κενό.

Ούτε ανάσα δεν έπαιρνα, έκανα ότι κοιμόμουν μήπως και φύγει, αλλά αυτός ήταν εκεί και με κοιτούσε. Τότε είπα από μέσα μου θεέ μου, Παναγία μου και χριστέ μου, όλους τους αγίους σκέφτηκα και έκλεισα σφιχτά τα μάτια μου. Κάποια στιγμή τα άνοιξα και ευτυχώς είχε εξαφανιστεί. 

Μέσα στην νύχτα, γύρω στις δώδεκα και μισή, πήρα τον γιο μου τηλέφωνο, λέγοντάς του ότι δεν αντέχω την μοναξιά και ήρθε να με πάρει. Πήγα στο σπίτι του και έτσι μπόρεσα να κοιμηθώ ήσυχη. Ο γιος μου έχει δικό του σπίτι και ζει με την γυναίκα του. Δεν ανέφερα τίποτα για αυτό που έζησα τις προηγούμενες δύο νύχτες. 

Μου πρότειναν να μείνω σπίτι τους μέχρι να γυρίσει ο άντρας μου από ένα επαγγελματικό ταξίδι. Το  βράδυ αφού συζητήσαμε και γελάσαμε αρκετά, προτίμησα να κοιμηθώ στο σαλόνι για να χαζέψω τηλεόραση μέχρι να με πάρει ο ύπνος. 

Στο σαλόνι μέχρι το δωμάτιο των παιδιών υπήρχε και πάλι ένας διάδρομος που είχε πλακάκια. Το προτελευταίο πλακάκι πριν το υπνοδωμάτιο του γιου μου είχε ξεκολλήσει και όταν πατούσες επάνω έκανε αυτό το τακ τακ. Αφού λοιπόν πήγαμε όλοι για ύπνο άρχισα και πάλι να ακούω αυτά τα βήματα. Δεν μπορούσα να πιστέψω ότι με ακολούθησε μέχρι εδώ αυτό το πράγμα και κάθε λίγο ακουγόταν το πλακάκι τακ τακ τακ τακ.


Κοντά μου δεν ήρθε καθόλου, απλά ακουγόταν τα βήματα και το πλακάκι. Το πρωί με ρώτησε ο γιος μου αν υπνοβατώ γιατί άκουγε και αυτός και η νύφη μου τα βήματα που άκουγα και εγώ. 

Δεν είπα τίποτα για να μην τους  τρομάξω. Δεν έχω  μιλήσει σε κανέναν για αυτό  που μου συνέβη γι αυτό ευχαριστώ την σελίδα σας που μου έδωσε την ευκαιρία να μοιραστώ μαζί σας την ιστορία μου. Είμαι η Φωτεινή.

Our Horror Stories: Ευχαριστούμε τη φίλη μας Φωτεινή για την ιστορία που μας έστειλε.


Διαβάστε Επίσης:

Ο απρόσωπος άντρας με τα μαύρα

Δωρεάν Όλες οι Ταινίες και οι Σειρές


Το Our Horror Stories φιλοξενεί τις δικές σας παράξενες, περίεργες, ανεξήγητες, τρομακτικές ιστορίες! Στείλε τώρα τη δική σου εμπειρία ή αυτή που άκουσες στο 
ourhorrorstory@gmail.com 
για να την δημοσιεύσουμε.